نوشته‌ها

دنیای بی‌کتاب

دنیای بی کتاب را چطور تصور می کنید؟

نظر تنی چند از نویسندگان و مترجمان و شاعران کودک و نوجوان در پاسخ به این سوال:

طاهره ایبد:

دنیای بی‌کتاب دنیای کلمات بی‌مفهوم است. دنیای کلمات تک‌بعدی و سطحی. کتاب به ما عمق می‌دهد. از آن عمق به خیال و تخیل می‌رسیم و از طرف دیگر خیال‌انگیزی‌اش باعث می‌شود زندگی‌مان عمق پیدا کند.

هدی حدادی:

الان فکر می­کنم که خیلی فرق نمی­کند مردم ما عملا کتاب نمی­خوانند، دنیای امروز ما محصول دنیای بدون کتاب است.

مهدی رجبی:

جهانی که درونش داستان نباشد، ترسناک می­شود، این­که وارد جهان خیال بشویم، ما را به آدم­های بهتری تبدیل می­کند، کتاب همان­قدر واجب است که نان و آب، داستان به زندگی ما گره خورده است و کشورهایی که ادبیات داستانی­شان عقب باشد، از جهات دیگر هم عقب می مانند.

شقایق قندهاری:

از هشت نه سالگی، کتاب بخش مهمی از زندگی­ام بوده و نمی­توانم دنیای بدون آن را تصور کنم. دنیای بی­کتاب، سطحی و بی اندیشه است. اندیشه لازمه زندگی ماست و زندگی، بی اندیشه فلج می­شود.

جعفر ابراهیمی:

دنیای بی کتاب، غیر قابل تصور است. تا حالا به آن فکر نکرده­ام. از بچگی با کتاب بزرگ شده­ام. کتاب رفیق کنج تنهایی انسان است. در کتابخانه­­ی شخصی­ام احساس می­کنم همه­ی شخصیت­های کتاب­ها کنارم حضور دارند و هجوم این موجودات زنده و هوشمند لذتی وصف نشدنی به من می­دهد، کتاب برایم مثل هواست، دنیای بدون کتاب، نیستی و مرگ است.

حیمدرضا شاه‌­آبادی:

قطعا دنیای بی کتاب دنیای خوبی نیست، خیلی چیزها کم دارد، خسته کننده خواهد بود و جذابیت کم­تری خواهد داشت.

شهرام شفیعی:

پرسش­ها کتاب­ها را به وجود می­آورند، کنجکاوی­های خوانندگان، کتاب­ها را به وجود می­آورند. دنیای بی کتاب یعنی دنیایی که آدم­هایش نمی­خواهند بیش­تر بدانند یا بهتر حس کنند که جای ترسناکی است.

آتوسا صالحی:

تصورش خیلی مشکل است، آدم­ها به کتاب احتیاج دارند، دنیای بدون کتاب، دنیای تلخی است. با دوستان کم­تر، پرواز خیال کم می­شود و ابعادی از زندگی محدود.

فرزاد فرید:

دنیای بی کتاب همان چیزی است که الان در ایران داریم. خیلی چیزها جایگزین کتاب شده است. کسی که لذت کتاب خواندن را حس نکرده باشد،  احساس خاصی هم ندارد، کسی که لذتش را حس کرده باشد، آن را با حس دیگری عوض نمی­کند.